Poradnia leczenia otyłości

Witam Państwa.
Zajmuję się leczeniem otyłości i nadwagi w wieku dorosłym.
 
Leczę zaburzenia metaboliczne które powodują nieustanne odkładanie się tkanki tłuszczowej powodujące z czasem oporną, trudną do leczenia otyłość.
 
Otyłość według najnowszych klasyfikacji chorób metabolicznych jest przewlekłą chorobą zapalną w ktorym dominuje nieustannie tocząca się powolna reakcja zapalna, autodestrukcyjna, degeneracyjna całego organizmu. 
Otyłość nie jest jedynie defektem wizualnym, kosmetycznym wynikającym z "nadmiernego jedzenia i objadania się" jak twierdzą inni...
Otyłość jest  poważnym problemem chorobowym i tak jak w innych przewlekłych chorobach do lekarza należy aby z należytą starannością i empatią pomógł choremu na otyłość wyjść z jego problemu. Nie jest to łatwe ale jest na pewno możliwe.
tego powodu skuteczne leczenie otyłości wymaga leczenia farmakologicznego, oczywiście wspomaganego równolegle dobrze dobraną dietą, behavioryką i regularnym, dobrze dobranym łagodnym wysiłkiem fizycznym.
Postępowanie oparte jedynie na przestrzeganiu zaleceń dietetycznych zwykle nie przynosi oczekiwanych efektów i właśnie na tym polega tak duży problem w tej chorobie. Samo przestrzeganie nawet najdoskonalszej diety i wyrzeczenia niewiele zmienią, lub zmienią na krótko, gdyż proces zapalny będący istotą otyłości toczyć się będzie dalej.
Diety oparte na skrupulatnym leczeniu kalorii i indeksów glikmicznych nie zawsze jest metodą skuteczną ! Jeśli nie chudniemy trzeba działać w zupełnie inny sposób. Otyłość to przewlekła choroba zapalna, leczenie samą dietą czasem nie wystarczy.
Inna metoda leczenia - leczenie chirurgiczne, bariatryczne (wprowadzanie tzw. balonika do żołądka) jest metodą zabiegową, inwazyjną i nie zawsze daje spodziewane efekty.
 
Otyłość narasta zaskująco i postępuje bardzo powoli, stąd zaskakuje prawie każdego swoim postępem i swoimi rozległymi powikłaniami.
Najczęstszym powikłaniem otyłości jest insulinooporność, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, dna moczanowa, cukrzyca i liczne zmiany skórne (suchość skóry, rogowacenie skóry, przebarwienia, wypryski skórne, nawet ropne etc).
Otyłość to choroba, dość częsta w XXI wieku i niestety uciążliwa, męcząca i coraz bardziej dokuczliwa.
Ale przecież można ją leczyć !
 
Otyłość narasta bardzo powoli, niepostrzeżenie kilkanaście lat... Zaskakuje gdy jest już naprawdę późno. Ale czy za późno ?
Codziennie zjadamy średnio równowartość około 40-60 łyżeczek cukru, nie mając nawet o tym pojęcia !
Większość tego cukru jest ukryta w różnych pokarmach lub przegryzkach, które spożywamy zwykle często pomiędzy posiłkami aby poprawić sobie nastrój. Cukier oszołamia, pozwala przetrwać zły czas, poprawić nastrój, przetrwać lęk i opanować strach.
To jednak ma dramatyczny wpływ na nasze ciała, taka ilość cukru powoduje, że jesteśmy wciąż poirytowani, wciąż głodni, a po najedzeniu jesteśmy niesamowicie senni, apatyczni i odczuwamy osłabienie naszej pamięci.
Na własne życzenie tyjemy i równocześnie przyspieszamy lawinowy proces naszego starzenia się. Nasz zegar biologiczny przyspiesza...
 
Jak sie w tej chorobie czujemy?
Często odczuwamy senność, uporczywą, nawrotową, senność...
Boimy się uczucia głodu znamy je, jest bardzo nieprzyjemne. Buntujemy się aby nie odmawiać sobie słodkiej przyjemności, katujemy się dietami, aby w końcu nie wytrzymać i "pęknąć" zjadając w końcu słodycze w takiej ilości że ach..! czasami nawet całą czekoladę na raz...
Często czujemy głód, szukamy czegoś do jedzenia, żeby szybko się najeść i poczuć dobrze. Chcemy zaspokoić głód ale jedząc sytość nie przychodzi, myślimy sobie: zjadłam i nadal bym jadła a wieczorem i w nocy ciągle szukamy słodkiego... A wieczorem lubimy potrawy słone, bardzo słone. Jeśli nie zaspokoimy głodu, będzie z nami źle, wiemy o tym, więc musimy jeść...
 
Dlaczego tak jest ? A inni tak nie mają ? Wytłumaczę Państwu i pomogę.
 
Boimy się więc uczucia głodu, bo jest on dla nas bardzo przykry, niedopuszczamy więc do tego aby być głodnym, jemy bardzo często, jemy słodko, chcemy czuć się nasyceni więc jemy ale sytość nie przychodzi, jemy i jemy i nie czujemy sytości. Mamy zachcianki na słodkie owoce, soki, słodkie kolorowe płyny, lody, jogurty, cukierki, ponieważ sytość daje nam oczekiwane ukojenie i przyjemne poczucie bezpieczeństwa ale jednocześnie szybko nas uzależnia i wciąż potrzebujemy na nowo choć odrobinę słodkiego smaku, bo wiemy jak czuliśmy się gdy wracał nieprzyjemny głód, ponownie szukamy więc czegoś do jedzenia, żeby szybko się najeść i ponownie jak najszybciej poczuć się chociaż przez chwilę dobrze. Nie chcemy i nie lubimy być głodni. Chcemy zaspokoić głód ale jedząc sytość nie przychodzi. Gdy myślimy o odchudzaniu, nasze myśli buntują nas, bo niby dlaczego mamy sobie odmawiać pysznej, słodkiej przyjemności i katować się jakąś kolejną dietą ?
Na pierwszej wizycie postaram się Państwu to jasno wyjaśnić i pomóc.
 
Skąd się to u nas bierze? Otóż, nasz organizm zwykle radzi sobie zbyt dobrze z cukrem, więc robi to co potrafi najlepiej i eliminuje go szybko ("oczyszczając go") z krwioobiegu za pomocą hormonu - insuliny, jednak jak to zwykle w chorobie bywa - sytuacja wymyka się spod kontroli i mamy problem. Wysokie porcje cukrów prostych i syropu glukozowo-fruktozowego (HFCS) który jest powszechnie dodawany do soków, napojów owocowych, napojów gazowanych i niegazowanych, nektarów, jogurtów, kefirów, maślanek, galaretek, dżemów, deserów, lodów, batonów, wyrobów cukierniczych, pieczywa, przetworów zbożowych, płatków śniadaniowych, kukurydzianych, owsianek, zup, sosów, napojów alkoholowych, ketchupów, majonezów, musztard silnie pobudzają nadmierne, nieadekwatne, długotrwałe uwalnianie insuliny z trzustki, wpływa ona także na syntezę insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1) w wątrobie, spichrzanie glikogenu, spichrzanie trójglicerydów, lipogenezę, powodując wielopoziomowe, skomplikowane zaburzenia metaboliczne. Następuje stan między innymi hiperinsulinemii. Przy hiperinsulinemii często współistnieje również insulinooporność. Insulinooporność może być pierwszym etapem rozwoju cukrzycy. Hiperinsulinemia i insuliooporność to stany chorobowe w których komórki naszego ciała nie reagują prawidłowo na insulinę. Ze względu na patomechanizm powstawania wyróżniamy insulinooporność przedreceptorową, receptorową i postreceptorową. Klinicznie dzielimy ją na wątrobową i obwodową. Markerami pozwalającymi na identyfikację stanu insulinooporności w codziennej praktyce są między innymi pośrednie wskaźniki obliczane na podstawie stężenia glukozy i insuliny w stanie podstawowym lub po obciążeniu 75g doustnej glukozy. Nie ma konkretnie ustalonych norm poziomu insuliny w czasie testu, interpretacja wyników badań polega na wnikliwej analizie dynamiki poziomów stężenia glukozy, insuliny i wielu innych parametrów w czasie. Proces nieprawidłowego, nieadekwatnego wydzielania insuliny jest wypadkową wielu czynników: genetycznych, środowiskowych, pokarmowych, hormonalnych i nerwowych i ich wzajemnych powiązań. Najczęstszą przyczyną zaburzonej wrażliwości na insulinę jest jednak nadmierne spożycie cukrów prostych.
 
USILNE WYSIŁKI W SCHUDNIĘCIU WYMAGAJĄ ZWYKLE WSPOMAGANIA SPECJALISTYCZNYM WIELOPOZIOMOWYM LECZENIEM.
 
Częstym ale nie jedynym powikłaniem otyłości może być hiperinsulinemia i insulinooporność.
Ważnym aspektem hiperinsulinemii i insulinooporności jest fakt, że są one niezależnymi, silnymi czynnikami angiopresyjnymi, aterogennymi, mitogennymi, istotnymi czynnikami ryzyka karcinogenezy (komórki nowotworowe używają glukozy jako głównego, łatwego źródła energii) i przyspieszonego starzenia się. Insulinooporność przyspiesza chorobę otępienną mózgu i przyspiesza wystąpienie choroby Alzheimera oraz istotnie pogarsza nasze funkcje poznawcze (naszą pamięć). Nadmiar insuliny powoduje tworzenie się tłuszczu w naszym organiźmie i przyczynia się do deficytu energii w krążeniu naszego mózgu. Komórki tłuszczowe tworzą się także niezależnie od insuliny, za sprawą między innymi metabolizmu fruktozy. Kluczowym objawem insulinooporności jest senność poposiłkowa, to jakby spadek napięcia w naszych bateriach. Insulinooporność na wiele lat wyprzedza pojawienie się klinicznych objawów wielu chorób metabolicznych, czyli przedwczesnego starzenia się. Dokładnie szanowni Państwo, wiek biologiczny naszego ciała nie do końca pokrywa się z wiekiem metrykalnym... Hiperinsulinemia powoduje szybką degenerację włókien elastycznych i kolagenowych skóry co skutkuje widocznymi zmarszczkami mimicznymi i zmianami typu rogowacenia ciemnego  "szorstkością skóry " pojawiającymi się wcześniej zwykle o około 10 lat.  Wracając jednak do sedna, jeśli nie możecie Państwo schudnąć, jeśli jest to trudne a nawet niemożliwe nawet przy staraniach doświadczonego dietetyka, gdy tyjemy "z powietrza", wówczas należy zacząć diagnozować się w kierunku zaburzeń metabolicznych węglowodanowych. Wczesna rozpoznana i leczona właściwie insulinooporność rokuje powrót do pełni zdrowia. Leczenie zwykle przynosi zadowolenie, uspokojenie, pewność siebie i upragnione chudnięcie. Zaawansowana choroba może prowadzić do cukrzycy i jej powikłań.
 
Stany insulinooporności często współistnieją z takimi chorobami jak: NIEDOCZYNNOŚĆ TARCZYCY także HASHIMOTO, NIEPŁODNOŚĆ, PORONIENIA, ZESPÓŁ POLICYSTYCZNYCH JAJNIKÓW PCO, DNA MOCZANOWA, ŁUSZCZYCA, RLS, ATOPOWE ZAPALENIA SKÓRY, PRZEBARWIENIA I ROGOWACENIE CIEMNE ("szorstkie") SKÓRY. Oczywiście insulinooporność również może współistnieć w cukrzycy typu 2, w cukrzycy LADA i w cukrzycy typu 1.
 
Objawy częste problemu to:  osłabienie ogólne, znaczne zmęczenie w ciągu dnia, senność w ciągu dnia, apatia, osłabienie pamięci, huśtawka nastrojów, lęk, stałe podenerwowanie, nagłe napady złości, zawroty i bóle głowy, potliwość (czasami wręcz uczuciem oblewania gorąca), które szybko ustępują po zjedzeniu czegoś słodkiego, stany podobne do tężyczki, częste silne migrenowe bóle głowy, zaburzenia widzenia, objawy niestrawności (mdłości, czasem wymioty), drżenie i bóle mięśni, zaburzenia snu, zaburzenia pamięci szczególnie wieczorem. Charakterystyczna jest również podatność na częste infekcję ("przeziębienia") także zakażenia skórne grzybicze i trudności w gojeniu się ran po skaleczeniach skóry. Insulinooporność z hiperinsulinemią objawia się również szybkim, zaskakującym, niekontrolowanym przybieraniem na wadze, ciągłym uczuciem głodu na słodycze i owoce, nawet po jedzeniu i stałym uczuciu potrzeby jedzenia czegoś słodkiego szczególnie wieczorem, żeby poczuć się "normalnie". Charakterystyczne jest niespodziewane odkładanie się tłuszczu w okolicy bioder, ud oraz na brzuchu, z czasem rozstępami na skórze ud i brzucha, rogowaceniem i pękaniem skóry pięt, rogowaceniem ciemnym (brunatnymi szorstkimi brodawkowatymi przebarwieniami skóry), nadmiernym gromadzeniem wody w organiźmie, obrzękami palców rąk i stóp, zaburzeniami trwania cyklu miesięcznego, drętwieniem kończyn, mrowieniem palców, ziębnięciem kończyn w nocy, bólami kostnymi, bólami zębów, nadmiernym owłosieniem-hirsutyzmem, trądzikiem, zaczerwienieniem skóry twarzy, tzw cerą naczynkową, zaczerwienieniem i swędzeniem skóry, rogowaceniem, trądzikiem różowatym, przetłuszczaniem się skóry głowy, nadmiernym wypadaniem włosów, nadmierną potliwością często w nocy. Osoby z insulinoopornością mają trudności z porannym wstawaniem, a w ciągu dnia czują się stale zmęczone, senne, trudno się im skoncentrować w pracy. Jednak szybkie, dobrze dobrane leczenie insulinooporności daje zwykle oczekiwane złagodzenie dolegliwości już po kilku tygodniach.
 
Otyłość według najnowszych klasyfikacji chorób metabolicznych jest przewlekłą chorobą zapalną w którym dominuje nieustannie tocząca się powolna reakcja zapalna, autodestrukcyjna, degeneracyjna całego organizmu. Otyłość nie jest jedynie defektem wizualnym, kosmetycznym wynikającym z "nadmiernego jedzenia i objadania się" jak twierdzą inni...  Otyłość jest  poważnym problemem
 
Nie możemy schudnąć, jest to dla nas zbyt trudne chociaż się staramy, wręcz staje sie to niemożliwe, mówimy, że wciąż tyjemy "z powietrza" nie jedząc nic. Po jedzeniu często jesteśmy senni, ospali, mówią, że jesteśmy leniwi, czujemy się źle, często miewamy napady złości, napady potliwości, uderzenia gorąca, bezsenne noce, poranne bóle głowy, mdłości, wzdęcia które ustępują po zjedzeniu czegoś słodkiego.   
 
Czasami moje pacjentki podczas wizyty z płaczem lub z oburzeniem, opisywały jak "inni" do których poszły po pomoc w schudnięciu, twierdzili, że nadwaga i niemożność schudnięcia wynikały z faktu że: "jest Pani gruba, bo za dużo Pani je, że tylko by Pani leżała, że jest Pani leniwa a wystarczy nie jeść tyle i się ruszać ..."
Ale to nie tak, do lekarza specjalisty należy aby zawsze pomóc i leczyć ten stan a nie komentować i wyszydzać. Dlatego odcinam sie zdecydowanie od takich lekarzy kimkolwiek by byli, którzy tak podchodzą do otyłych pacjentek lub pacjentów.
 
Jakie jest leczenie ?
Jest na otyłość sposób, skuteczny sposób, oparty na skojarzeniu zasad farmakoterapii, zmodyfikowanej racjonalnej dietetyki, umiarkowanego wysiłku fizycznego i behavioryki.
 
Jak jest podczas pierwszej wizyty w mojej Poradni ?
Na pewno nikt nie odczuwa żadnego stresu w gabinecie lekarskim... To pewne. 
Na odchudzanie przychodzą do mnie tylko pacjenci otyli, po prostu.
Nikt się nie wsydzi, że jest otyły.
 
W pierwszej kolejności przeprowadzam wnikliwy wywiad lekarski aby ustalić dokładne podłoże otyłości. 
Przyczyn tycia jest wiele, a naukowcy wciąż odkrywaja nowe powody otyłości. Jestem cały czas na bieżąco z wiedzą na ten temat.
Po ustaleniu toru terapii wyznaczam tryb uszczegółowienia profilu metabolicznego w postaci analizy badań dodatkowych, laboratoryjnych.
Pozwala mi to na dokładne ustalenie dalszego leczenia danego rodzaju otyłości. Każdy pacjent jest inny.
 
Jak Państwa leczę ?
W leczeniu stosuję terapię trójfazową, autorską, mieszczącą się w granicach dozwolonych w medycynie w Unii Europejskiej.
Opiera się ona na farmakoterapii lekami bezpiecznymi i dawkowanymi rozważnie, farmakoterapii wynikającej z mojego wieloletniego doświadczenia lekarskiego.
Ustalam zasady indywidulanej diety opartej na wynikach badań specjalistycznych w zależności od leczonego schorzenia, popartą swoim doświadczeniem. Szeroko stosowany przez wielu dietetyków standard diety oparty jedynie na wyliczaniu dobowego spożycia ilości kalorii i ustalania w diecie produktów o niskim indeksie glikemicznym uważam za mocno przeceniony. Są jeszcze inne, dodatkowe czynniki sprzyjające otyłości niezależne od wartości kalorycznych i indeksu glikemicznego, zwykle, choć nie u każdego znajomość ich może stanowić klucz do sukcesu. 
Stosuję również łagodną wspomagającą pschychoterapię motywacyjną.
Ważny jest również umiarkowany, regularnie dawkowany rozsądny wysiłek fizyczny.
 
Jak długo trwa leczenie ?
Leczenie trwa aż osiągniemy wspólnie sukces. Każdy wie ile chce schudnąć i do czego jest mu to potrzebne... 
Leczenie można przerwać bez żadnych konsekwencji dosłownie na każdym etapie, ale zwykle szkoda...
 
Od samego początku wyznaję głębokie przekonanie, że jedynie pełna współpraca z pacjentem przyniesie sukces, nigdy inaczej.
Sukces osiągniemy zawsze, jedynie czas dojścia do sukcesu może być różny.
Nie zawsze należy się spieszyć.
Sukces sprzyja rozważnym i dobrze przygotowanym.
 
Poradnia czynna jest w tygodniu w godzinach całodziennych.
Jest miejsce do zaparkowania auta.
W sprawie umówienia wizyty proszę telefonować pod podany numer kontaktowy w godzinach 12.30 - 13.30. 
Proszę wskazać miejscowość Poradni.
 
Do zobaczenia.
Waldemar Chęciński.
Pozostałe informacje na https://www.znanylekarz.pl/waldemar-checinski/diabetolog-internista/wroclaw

Moje oddziały:

Wrocław

dolnośląskie

ALEJA RÓŻ 44 lokal 2 (parter, osobna furtka po prawej stronie budynku)
Wrocław
tel.606 209 433

Leszno

wielkopolskie

"FOCUS" SPECJALISTYCZNE GABINETY LEKARSKIE.
Jana Kiepury 8
64-100 Leszno, wielkopolskie
tel. 606 209 433

Mój profil:

Znany Lekarz
Kliknij i przejdź

Skontaktuj się ze mną

  • 606 209 433

Informujemy, że posiadacie Państwo prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania, a ich podanie jest dobrowolne.

Informujemy, że Państwa zgoda może zostać cofnięta w dowolnym momencie przez wysłanie wiadomości e-mail na adres wchecins@gmail.com spod adresu, którego zgoda dotyczy. Informujemy, że Państwa dane nie będą przekazywane ani udostępniane.

Ta witryna internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na niej wyrażasz zgodę na korzystanie z cookie.
Przeglądarka internetowa umożliwia zablokowanie plików cookie.

Zamknij [X]